Integralne przyw├│dztwo w ┼Ťwiecie VUCA

Integralne przyw├│dztwo w ┼Ťwiecie VUCA

Autor: Maciej Gutkowski i Jarosław Holwek

Wprowadzenie

┼╗yjemy w ┼Ťwiecie przyspieszaj─ůcych przemian, gdzie ilo┼Ť─ç r├│┼╝nych zmiennych osi─ůgn─Ö┼éa stopie┼ä komplikacji niespotykany nigdy wcze┼Ťniej w historii ludzko┼Ťci. Nowe technologie oparte na Internecie, niekiedy zwane wywrotowymi, praktycznie w okresie jednej dekady kompletnie zmieni┼éy ┼Ťwiatow─ů gospodark─Ö w takich dziedzinach jak: komunikacja, bankowo┼Ť─ç, transport, hotelarstwo, edukacja. A to dopiero pocz─ůtek g┼é─Öbokich zmian we wszystkich dziadzinach nauki i gospodarki. Pod wp┼éywem dzia┼éalno┼Ťci cz┼éowieka nast─Öpuje ocieplenie klimatu, co b─Ödzie skutkowa┼éo ogromnymi ruchami migracyjnymi i zmianami spo┼éeczno-politycznymi na skal─Ö niewyobra┼╝aln─ů. Do tego dochodzi zmiana uk┼éadu si┼é na ┼Ťwiecie, s┼éabnie USA i UE na rzecz Chin. Wzbiera fala populizm├│w, odradzaj─ů si─Ö nacjonalizmy, wzrasta zagro┼╝enie terroryzmem i globalnym konfliktem nuklearnym. Media spo┼éeczno┼Ťciowe zmieni┼éy zasady rz─ůdz─ůce ludzkimi relacjami w sferze prywatnej i publicznej. Nic nie jest takie jak by┼éo, a parafrazuj─ůc motto znanego serialu ÔÇ×Twin PeaksÔÇŁ: ÔÇ×nic nie jest takie jak si─Ö wydajeÔÇŁ. Aby odda─ç adekwatnie stan w┬á jakim znalaz┼é si─Ö ┼Ťwiat ameryka┼äscy wojskowi ukuli termin VUCA[1], kt├│ry jest akronimem od angielskiego:

V = Volatility (zmienno┼Ť─ç) ÔÇô tempo i dynamika zachodz─ůcych zmian

U = Uncertainty (niepewno┼Ť─ç) –┬á trudno┼Ť─ç w ocenie warto┼Ťci informacji

C = Complexity (z┼éo┼╝ono┼Ť─ç) ÔÇô wzajemne uwarunkowanie r├│┼╝nych system├│w

A = Ambiguity┬á (niejednoznaczno┼Ť─ç) ÔÇô trudno┼Ťci w rozumieniu i interpretowaniu informacji

Te cztery terminy opisuj─ů rzeczywisto┼Ť─ç globalnego pola bitwy, w kt├│rym chc─ůc nie chc─ůc bierzemy udzia┼é cz─Östo bez naszej zgody i ┼Ťwiadomo┼Ťci. Pytanie podstawowe: jak w takich warunkach kierowa─ç swoim w┼éasnym ┼╝yciem i zarz─ůdza─ç organizacjami?

Teoria Integralna i Integralne Przyw├│dztwo

Wi─Ökszo┼Ť─ç teorii zarz─ůdzania zgadza si─Ö, ┼╝e najwa┼╝niejszymi cechami skutecznego lidera jest samo┼Ťwiadomo┼Ť─ç, poczucie odpowiedzialno┼Ťci i sprawczo┼Ť─ç. Skuteczni liderzy lepiej rozumiej─ů otocznie spo┼éeczno-gospodarcze, w kt├│rej przysz┼éo im dzia┼éa─ç. Maj─ů te┼╝ bardziej realistyczny obraz w┼éasnych mo┼╝liwo┼Ťci i ogranicze┼ä. Dzi─Öki temu potrafi─ů tworzy─ç bardziej adekwatne mapy[2], lepiej nawigowa─ç i uruchamia─ç si┼éy, kt├│re s┼éu┼╝─ů realizacji ich cel├│w. Innymi s┼éowy skuteczni liderzy podejmuj─ů trafne decyzje i potrafi─ů wcieli─ç je w ┼╝ycie. Ale jak tworzy─ç mapy rzeczywisto┼Ťci┬á w ┼Ťwiecie VUCA, gdy wszystko wydaje si─Ö nietrwa┼ée i z┼éudne?

Jedn─ů z najbardziej wiarygodnych odpowiedzi dostarcza Teoria Integralna. Jak wyja┼Ťnia jej tw├│rca- filozof Ken Wilber: ÔÇ×S┼éowo integralny znaczy: kompletny, ca┼éo┼Ťciowy, niemarginalizuj─ůcy, obejmuj─ůcy wiele r├│┼╝nych aspekt├│w. Integralne podej┼Ťcie do dowolnej dziedziny pozwala na w┼é─ůczenie tak wielu perspektyw, styl├│w my┼Ťlenia i metodologii, jak to tylko mo┼╝liwe przy zachowaniu sp├│jno┼Ťci w rozumieniu danego zagadnienia. W pewnym sensie, podej┼Ťcie integralne jest „meta-paradygmatem”, lub metod─ů ┼é─ůczenia ju┼╝ istniej─ůcych paradygmat├│w w sie─ç powi─ůza┼ä, kt├│re si─Ö wzajemnie uzupe┼éniaj─ů i wzbogacaj─ů.ÔÇŁ

Teoria Integralna (lub model integralny, aby podkre┼Ťli─ç jej praktyczny charakter)┬á sk┼éada si─Ö┬á z trzech podstawowych┬á element├│w:

AQAL (All Levels, All Quadrants ÔÇô wszystkie kwadranty, wszystkie linie),

SDI (Spiral Dynamics Integral ÔÇô Integralna Dynamika Spiralna),

ILP (Integral Life Practice ÔÇô Integralna Praktyka ┼╝yciowa).

Wszystkie te elementy ┼é─ůczy podej┼Ťcie ewolucyjne. Zachodz─ůce zmiany t┼éumaczy si─Ö zwykle, skupiaj─ůc si─Ö na wybranych elementach, a nie na ca┼éo┼Ťciowym procesie, kt├│ry mo┼╝na uchwyci─ç tylko ewolucyjnie ÔÇô poprzez w┼é─ůczenie wielu perspektyw i uchwycenie ich dynamicznych powi─ůza┼ä w r├│┼╝nych liniach rozwojowych. Syntetyczny obraz jaki si─Ö wy┼éania z TI pozwala na lepsz─ů interpretacj─Ö zjawisk, kt├│re nie pasuj─ů do znanych i sprawdzonych wzorc├│w. Z┼éo┼╝ona rzeczywisto┼Ť─ç przestaje niepokoi─ç i martwi─ç, gdy┬á rozumie si─Ö lepiej wielo┼Ť─ç proces├│w w r├│┼╝nych sferach rzeczywisto┼Ťci i r├│┼╝norodno┼Ť─ç j─Özyk├│w jakie s┼éu┼╝─ů do ich opisu. G┼é─Öbokie zrozumienie┬á otaczaj─ůcego ┼Ťwiata w d┼éugich perspektywach pozwala na tw├│rcze dzia┼éanie i skuteczniejsze rozwi─ůzywanie konflikt├│w.

Model AQAL 

AQAL jest matryc─ů interpretacyjn─ů pozwalaj─ůc─ů na powi─ůzanie ze sob─ů r├│┼╝nych wymiar├│w rzeczywisto┼Ťci i perspektyw poznawczych w metodologicznie poprawny spos├│b. Obejmuje kwadranty, linie rozwojowe, poziomy rozwoju, stany i typy. Z punktu widzenia zarz─ůdzania najbardziej u┼╝yteczne┬á s─ů kwadranty.

Rys. 1. Kwadranty Wilbera ÔÇô perspektywy poznawcze

Rys. 1. Kwadranty Wilbera ÔÇô perspektywy poznawcze

Istniej─ů przynajmniej cztery nieredukowalne perspektywy poznawcze (subiektywna, intersubiektywna, obiektywna, interobiektywna), kt├│re musz─ů by─ç brane pod uwag─Ö, gdy pr├│bujemy w pe┼éni zrozumie─ç dowolne zagadnienie, lub jaki┼Ť wybrany aspekt rzeczywisto┼Ťci. Perspektywy poznawcze reprezentuj─ů realne wymiary rzeczywisto┼Ťci, kt├│re s─ů obecne zawsze i wsz─Ödzie. Na przyk┼éad, ka┼╝da jednostka posiada jaki┼Ť rodzaj subiektywnych prze┼╝y─ç (my┼Ťli, uczu─ç, dozna┼ä, wyobra┼╝e┼ä, stan├│w ┼Ťwiadomo┼Ťci), inaczej – sw├│j ┼Ťwiat wewn─Ötrzny. Posiada┬á r├│wnie┼╝ cia┼éo, kt├│re charakteryzuje szereg obserwowalnych zachowa┼ä i czynnik├│w fizjologicznych, czyli – ┼Ťwiat zewn─Ötrzny. Ponadto jednostki nigdy nie ┼╝yj─ů pojedynczo, nale┼╝─ů do r├│┼╝nych system├│w: s─ů cz┼éonkami rodzin, korporacji, pa┼ästw, ┼╝yj─ů w okre┼Ťlonej niszy ekologicznej itd. ┼Üwiat wewn─Ötrzny zbiorowo┼Ťci znany jest na og├│┼é jako intersubiektywna, kulturowa rzeczywisto┼Ť─ç. Tym czterem wymiarom odpowiadaj─ů cztery zaimki: „ja”, „my”, „to”, „te”. Ka┼╝dy zaimek reprezentuje jedn─ů z domen w modelu kwadrantowym: „ja” – lewy g├│rny (GL), „my” – lewy dolny (DL), „to” – prawy g├│rny (GP), „te” prawy dolny (DP).

Rys. 2. Kwadranty Wilbera ÔÇô zawarto┼Ť─ç perspektyw poznawczych

Rys. 2. Kwadranty Wilbera ÔÇô zawarto┼Ť─ç perspektyw poznawczych

┼Üwiadomo┼Ť─ç, ┼╝e mamy bezpo┼Ťredni dost─Öp do empirycznych, behawioralnych, kulturowych i spo┼éecznych aspekt├│w rzeczywisto┼Ťci, powoduje, ┼╝e mo┼╝emy zobaczy─ç wi─Öcej, doznawa─ç intensywniej, a tym samym bardziej skutecznie wsp├│┼épracowa─ç ze ┼Ťwiatem. Im wi─Öcej „kana┼é├│w” jednostka otworzy, tym wi─Öcej informacji otrzyma na temat tego, co si─Ö dzieje wok├│┼é. I tym bardziej b─Ödzie mog┼éa wi─Öcej odczuwa─ç i bardziej ┼Ťwiadome dzia┼éa─ç w ka┼╝dej sytuacji. Z punktu widzenia zarz─ůdzania najistotniejsze jest by ka┼╝dy problem decyzyjny┬á przeanalizowa─ç w poszczeg├│lnych kwadrantach i zobaczy─ç, gdzie znajduj─ů si─Ö najwa┼╝niejsze zwi─ůzki przyczynowo skutkowe. Lider integralny zawsze my┼Ťli wieloperspektywicznie, w swoich dzia┼éaniach szuka synergii z wa┼╝nymi pr─ůdami ewolucji.

Spiral Dynamics Integral 

Spiral Dynamics Integral ÔÇô jest ewolucyjnym modelem rozwoju cywilizacji, opisuj─ůcy ewolucj─Ö spo┼éecze┼ästw, kultur i system├│w warto┼Ťci, kt├│re formuj─ů si─Ö w historycznych procesach, w odpowiedzi na zmieniaj─ůce si─Ö warunki ┼╝ycia. W teorii Gravesa/Cowana/Becka (tw├│rc├│w Spiral Dynamisc[3] ÔÇô pierwotnej koncepcji, kt├│ra zosta┼éa zmodyfikowana przez Kena Wilbera)┬á opisano osiem takich system├│w ÔÇô osiem sposob├│w bycia w ┼Ťwiecie, przystosowania do historycznie zaistnia┼éych warunk├│w. Ka┼╝de przystosowanie zmienia warunki ┼╝yciowe, z czasem wymuszaj─ůc kolejne przystosowanie do coraz bardziej z┼éo┼╝onego ┼Ťwiata. Ka┼╝dy system (poziom przystosowania) wytwarza w┼éasny ┼Ťwiatopogl─ůd, ideologi─Ö i j─Özyk komunikacji. M├│wi si─Ö o memach jako o podstawowych jednostkach przenoszenia informacji kulturowej, w analogii do gen├│w przenosz─ůcych informacj─Ö biologiczn─ů.

Dynamika Spiralna nie przeczy innym uj─Öciom i nie pr├│buje ich zast─ůpi─ç. Oferuje g┼é─Öbsze zrozumienie ┼Ťwiata. Ka┼╝dy, kto zapozna si─Ö nawet pobie┼╝nie z t─ů teori─ů, widzi, ┼╝e otaczaj─ůcy go ludzie nale┼╝─ů mentalnie do r├│┼╝nych ┼Ťwiat├│w – inaczej patrz─ů na rzeczywisto┼Ť─ç, wyznaj─ů inne warto┼Ťci i odmiennie rozumiej─ů te same poj─Öcia. Dynamika Spiralna zak┼éada, ┼╝e wszyscy maj─ů racj─Ö, a jednocze┼Ťnie nikt nie ma monopolu na prawd─Ö.

Ka┼╝dy etap rozwoju ┼Ťwiadomo┼Ťci, przez kt├│ry przechodzimy w trakcie swojego jednostkowego rozwoju, pozostaje w nas i uaktywnia si─Ö w specyficznych okoliczno┼Ťciach. Poziom z kt├│rego uruchamiamy si─Ö do dzia┼éania najcz─Ö┼Ťciej jest naszym ┼Ťwiadomo┼Ťciowym ÔÇ×┼Ťrodkiem ci─Ö┼╝ko┼ŤciÔÇŁ. Warto pami─Öta─ç, ┼╝e o naszym ÔÇ×┼Ťrodku ci─Ö┼╝ko┼ŤciÔÇŁ nie decyduj─ů jedynie nasze deklarowane, a wi─Öc u┼Ťwiadomione, warto┼Ťci, potrzeby, przekonania. Wa┼╝niejsze jest to, co realnie wp┼éywa na nasze wybory w przypadku wa┼╝nych decyzji, konflikt├│w warto┼Ťci, wyzwa┼ä. S─ů to cz─Östo warto┼Ťci, przekonania i potrzeby nieu┼Ťwiadomione, znajduj─ůce si─Ö w jungowskim ÔÇ×cieniuÔÇŁ. Dlatego dla zdefiniowania naszego ÔÇ×┼Ťrodka ci─Ö┼╝ko┼ŤciÔÇŁ wa┼╝niejsze jest to, jakiego koloru jest nasz ÔÇ×cie┼äÔÇŁ, ni┼╝ to w jakim kolorze jest nasze ÔÇ×ja idealneÔÇŁ, czyli wizerunek samego siebie.

Rozwijamy si─Ö te┼╝ w r├│┼╝nym tempie w poszczeg├│lnych liniach rozwojowych (to┼╝samych z wielorakimi inteligencjami): poznawczej, emocjonalnej, etycznej, estetycznej, duchowej, spo┼éecznej, kinestetycznej itp. ┼╗eby m├│wi─ç o tym, ┼╝e nasze ÔÇ×centrum ci─ů┼╝eniaÔÇŁ jest zwi─ůzane z konkretnym memem, musimy si─Ö r├│wnie┼╝ w wi─Ökszo┼Ťci linii rozwojowych uruchamia─ç g┼é├│wnie z poziomu tego memu. Rozw├│j ┼Ťwiadomo┼Ťci to rozw├│j wertykalny, podczas kt├│rego zmienia si─Ö nasza z┼éo┼╝ono┼Ť─ç psychiczna, zaczynamy nadawa─ç ┼Ťwiatu i obiektom w ┼Ťwiecie inne ni┼╝ dotychczas znaczenia, przewarto┼Ťciowujemy warto┼Ťci, zak┼éadamy inne soczewki, przez kt├│re patrzymy na ┼Ťwiat.

Innym rodzajem rozwoju jest rozw├│j horyzontalny, polegaj─ůcy na zwi─Ökszaniu swoich kompetencji (wiedzy i umiej─Ötno┼Ťci) oraz skuteczno┼Ťci na danym poziomie ┼Ťwiadomo┼Ťci, nie zmieniaj─ůc obrazu ┼Ťwiata. Z nim mamy do czynienia najcz─Ö┼Ťciej w przypadku os├│b doros┼éych. Poziomy rozwoju do zielonego w┼é─ůcznie s─ů nazywane poziomami pierwszej warstwy i charakteryzuj─ů si─Ö absolutyzowaniem posiadanego ┼Ťwiatopogl─ůdu (uto┼╝samianie rzeczywisto┼Ťci z subiektywnym obrazem ┼Ťwiata, mapy z terytorium). Poziomy od ┼╝├│┼étego (integralnego), to poziomy drugiej warstwy charakteryzuj─ůce si─Ö ┼Ťwiadomo┼Ťci─ů ca┼éej spirali oraz ┼Ťwiadomo┼Ťci─ů, ┼╝e nasz obraz ┼Ťwiata jest jedynie map─ů ÔÇô subiektywnym sposobem odzwierciedlenia ┼Ťwiata w umy┼Ťle.

Tabela 1. Zestawienie SD i SDI

Tabela 1. Zestawienie SD i SDI

*B┼é─Ödnie przet┼éumaczony ÔÇťtealÔÇŁ jako ÔÇťturkusÔÇŁ.

Spiral Dynamics nie nale┼╝y interpretowa─ç jako kolejnej typologii. Typy s─ů zupe┼énie odmienn─ů kategori─ů. To biologiczne (kobieta/m─Ö┼╝czyzna) lub psychologiczne (introwertyk/ekstrawertyk) rozr├│┼╝nienie dotycz─ůce budowy i funkcji w pierwszym przypadku, i utrwalonych wzorc├│w pozyskiwania, przetwarzania informacji ze ┼Ťwiata oraz reakcji w drugim przypadku. Nie zmieniaj─ů si─Ö one (w pierwszym przypadku) lub zmieniaj─ů si─Ö nieznacznie (w drugim przypadku) w zwi─ůzku z ewolucja ┼Ťwiadomo┼Ťci. SD jest modelem z┼éo┼╝onym i psychoaktywnym. Opisuje to, co si─Ö dzieje w cz┼éowieku (w kontek┼Ťcie ewolucji), nie zamykaj─ůc go w okre┼Ťlonych ramach. To nie my jeste┼Ťmy memami, to memy s─ů w nas, aktywuj─ůc si─Ö w zale┼╝no┼Ťci od okoliczno┼Ťci. Przestrzegamy wi─Öc przed tendencj─ů do nadmiernych uproszcze┼ä i pochopnych klasyfikacji.

Cztery ┼Ťwiatopogl─ůdy dominuj─ůce we wsp├│┼éczesnych organizacjach

We wsp├│┼éczesnych organizacjach spotykamy si─Ö najcz─Ö┼Ťciej z czterema ┼Ťwiatopogl─ůdami wynikaj─ůcymi z etap├│w rozwoju ┼Ťwiadomo┼Ťci i zwi─ůzanymi z nimi preferowanymi stylami┬á zarz─ůdzania:

Egotyczny (zorientowany na moc, impulsywny, lubi─ůcy ryzyko) preferuj─ůcy styl autokratyczny (osoba najsilniejsza przewodzi przy pomocy ustalonej struktury zale┼╝no┼Ťci organizacyjnej). Podej┼Ťcie jednostronne ÔÇô narzucanie woli przez reputacj─Ö, szacunek, strach, ┼Ťcis┼é─ů kontrol─Ö informacji i wybor├│w, nagradzanie podporz─ůdkowania i karanie nielojalno┼Ťci.

Tradycyjny (pos┼éuszny, sumienny, ceni─ůcy stabilno┼Ť─ç), preferuj─ůcy styl autorytarny (osoba uprawniona przewodzi w obr─Öbie struktur zale┼╝no┼Ťci s┼éu┼╝bowej). Podej┼Ťcie hierarchiczne -wymaga podporz─ůdkowania si─Ö ustalonym protoko┼éom, aby spe┼éni─ç wymagania os├│b obdarzonych autorytetem.

Modernistyczny (zorientowany na osi─ůgni─Öcia, materialistyczny, rywalizacyjny, ceni─ůcy status), preferuj─ůcy styl strategiczny (osoba najbardziej kompetentna przewodzi za pomoc─ů strategicznego planowania i materialnego wynagradzania). Podej┼Ťcie transakcyjne –┬á motywowanie ludzi za pomoc─ů wynagrodzenia┬á do realizacji plan├│w strategicznych, zapewniaj─ůcych przewag─Ö konkurencyjn─ů

Pluralistyczny (wsp├│lnotowy, wra┼╝liwy, ceni─ůcy poczucie spe┼énienia), preferuj─ůcy styl partycypacyjny (przyw├│dztwo nie spoczywa w r─Ökach jednostek; polega na jednomy┼Ťlno┼Ťci; samodzielne zespo┼éy sprawuj─ů funkcj─Ö przyw├│dcz─ů kolektywnie). Podej┼Ťcie transformacyjne ÔÇô zach─Öca do dzielenia si─Ö my┼Ťlami, uczuciami i intuicj─ů przez konwersacje oraz dialog dla osi─ůgni─Öcia jednomy┼Ťlno┼Ťci, do wsp├│┼édzia┼éania w dla realizacji cel├│w, kt├│re s┼éu┼╝─ů wszystkim.

Przyw├│dztwo integralne

Lider integralny charakteryzuje si─Ö integralnym podej┼Ťciem i centrum grawitacji z dominuj─ůcym memem ┼╝├│┼étym.

Jego najcz─Ö┼Ťciej przytaczane cechy to:

  • Linia poznawcza: my┼Ťlenie postracjonalne (w┼é─ůczaj─ůce do poznawania racjonalno-empirycznego inne kana┼éy odbioru rzeczywisto┼Ťci np. fenomenologiczne wgl─ůdy, intuicje, do┼Ťwiadczenia transcendencji), my┼Ťlenie systemowe, wieloperspektywiczno┼Ť─ç, perspektywa ewolucyjna (┼Ťwiadomo┼Ť─ç i docenianie spirali).
  • Linia etyczna: szeroka odpowiedzialno┼Ť─ç (nie tylko za siebie, czy organizacj─Ö, ale te┼╝ za system w kt├│rym ona funkcjonuje: lokalny, regionalny i globalny), planetocentryczna moralno┼Ť─ç (obejmuj─ůca zasadami etycznymi i empati─ů wszystkie czuj─ůce istoty).
  • Linia emocjonalna: wysoki poziom inteligencji emocjonalnej, praca z cieniem (wszyscy badani liderzy integralni pracuj─ů ze swoj─ů nie┼Ťwiadomo┼Ťci─ů na r├│┼╝ne sposoby np: za pomoc─ů terapii, medytacji, czy innych religijnych lub laickich praktyk transformacyjnych).
  • Kluczowe warto┼Ťci: potrzeba nieadaptacyjnego rozwoju (nap─Ödzanego przez ciekawo┼Ť─ç ┼Ťwiata i potrzeb─Ö zrozumienia siebie oraz otaczaj─ůcej rzeczywisto┼Ťci, a nie tylko przez potencjalne, praktyczne korzy┼Ťci), potrzeba wy┼╝szego (nieegotycznego) sensu, autentyzm (rozumiany jako niech─Ö─ç do udawania, gier psychologicznych, manipulacji).

Turkusowe organizacje

Turkusowe organizacje s─ů efektem integralnego przyw├│dztwa. Opisane przez Laloux[4] organizacje turkusu charakteryzuje skuteczno┼Ť─ç, pragmatyzm, elastyczno┼Ť─ç, poczucie podmiotowo┼Ťci w┼Ťr├│d pracownik├│w oraz etyczne, zr├│wnowa┼╝one systemowo dzia┼éania nap─Ödzane przez warto┼Ťciowe (nieegotyczne) cele.

Najcz─Ö┼Ťciej zjawisko turkusu opisuje si─Ö g┼é├│wnie poprzez prawo-─çwiartkowe, zewn─Ötrzne perspektywy kwadrant├│w:

  • Systemow─ů: samozarz─ůdzanie, p┼éaska struktura, wymienno┼Ť─ç r├│l, zanikaj─ůce dzia┼éy wsparcia.
  • Behawioraln─ů: styl zarz─ůdzania lidera, potrzebne umiej─Ötno┼Ťci komunikacyjne.

Niewiele czasu po┼Ťwi─Öca si─Ö natomiast na wewn─Ötrzne aspekty: kulturowy i intencjonalny. A to w┼éa┼Ťnie od nich zaczyna si─Ö transformacja w kierunku turkusu. Bez lidera o integralnym poziomie ┼Ťwiadomo┼Ťci, kt├│ry w pierwszej kolejno┼Ťci zmienia kultur─Ö swojej organizacji nie ma turkusu. Wed┼éug Laloux spos├│b organizowania si─Ö ludzi jest odzwierciedleniem ich ┼Ťwiadomo┼Ťci i kultury, kt├│r─ů tworz─ů. Rozwi─ůzania organizacyjne s─ů wi─Öc konsekwencj─ů transformacji ┼Ťwiadomo┼Ťci lidera i kultury organizacji, a nie na odwr├│t.

Rys. 3. Organizacja turkusowa w kwadrantach.

Rys. 3. Organizacja turkusowa w kwadrantach.

Integral life Practice

ILP (Integralna Praktyka ┼╗yciowa) jest zbiorem praktyk, kt├│re umo┼╝liwiaj─ů zbadanie w┼éasnego potencja┼éu i rozwijanie go tak, by osi─ůgn─ů─ç w┼éasne ÔÇ×ewolucyjne maksimumÔÇŁ, czyli sta─ç si─Ö w pe┼éni cz┼éowiekiem. Rozwijamy si─Ö w wielu liniach (inteligencjach)[5], kt├│re maj─ů swoje odr─Öbne cechy i modele rozwojowe.┬á Obok inteligencji kognitywnej posiadamy inteligencj─Ö emocjonaln─ů, moraln─ů, estetyczn─ů, kinestetyczn─ů, duchow─ů, psychospo┼éeczn─ů. ┼Üwiadoma praca nad w┼éasnym rozwojem zwi─Öksza nasz dobrostan psychofizyczny, powoduje, ┼╝e mo┼╝emy osi─ůgn─ů─ç du┼╝o wi─Öcej w naszym ┼╝yciu osobistym i zawodowym. Lider Integralny czuje si─Ö odpowiedzialny za ewolucj─Ö, jego zakres odpowiedzialno┼Ťci wykracza poza opis stanowiska jakie zajmuje.

Rozw├│j, kt├│ry nie uwzgl─Ödnia wszystkich najwa┼╝niejszych aspekt├│w naszego cz┼éowiecze┼ästwa, powoduj─ůc zaniedbanie cz─Ö┼Ťci z nich, b─Ödzie ma┼éo efektywny. Zaniedbane aspekty stanowi─ů bowiem balast, kt├│ry uniemo┼╝liwia lub utrudnia wzrost w innych obszarach. Przyk┼éadem mo┼╝e by─ç tutaj zaniedbany aspekt fizyczny. Cz┼éowiek zm─Öczony, schorowany, cierpi─ůcy jest nieefektywny w dzia┼éaniu, nie ma te┼╝ energii do pracy nad innymi aspektami siebie. W ILP wszystkie obszary stanowi─ů dla siebie wsparcie, dzia┼éaj─ů jak katalizatory, znacznie zwi─Ökszaj─ůc efektywno┼Ť─ç rozwoju. T─ů filozofi─Ö rozwoju warto przenie┼Ť─ç na grunt organizacji. Tony Schwartz[6] przytacza┬á wiele wynik├│w bada┼ä, kt├│re wykazuj─ů, ┼╝e efektywno┼Ť─ç i zaanga┼╝owanie pracownik├│w jest uzale┼╝nione od stopnia zaspakajania przez organizacj─Ö ich potrzeb w obszarach: fizycznym, emocjonalnym, intelektualnym i duchowym.

Tabela 2. Integralna Praktyka ┼╝yciowa ÔÇô wybrane aktywno┼Ťci.

Tabela 2. Integralna Praktyka ┼╝yciowa ÔÇô wybrane aktywno┼Ťci.

Przypisy:

[1] Jarosław Rubin, Świat VUCA, Zmiana.Edu.PL, https://zmiana.edu.pl/4-sposoby-zarzadzanie-swiecie-vuca/

[2] Konceptualne odzwierciedlenie rzeczywisto┼Ťci w umy┼Ťle: pogl─ůd, teoria, koncepcja opisuj─ůca rzeczywisto┼Ť─ç.

[3] Don Edward Beck, Christopher C. Cowan, Spiral Dynamics. Mastering Values, Leadership, and Change, Blackwell 2016

[4] Frederic Laloux, Pracowa─ç Inaczej, Wydawnictwo Studio EMKA, Warszawa 2015

[5] Howard Gardner, Inteligencje Wielorakie. Teoria w Praktyce, Wydawnictwo Media Rodzina 2012

[6] Tony Schwartz, Taka praca nie ma sensu, Wydawnictwo MT Biznes, Warszawa 2012

Spis literatury:

Teoria Integralna

Ken Wiber, Kr├│tka Teoria Wszystkiego, Wydawnictwo Jacek Santorski, Warszawa 1997

Ken Wilber, Integralna Teoria Wszystkiego, Wydawnictwo ZYSK i S-ka, Poznań 2006

Marzanna Kielar, Integralna wizja Kena Wilbera i jej zastosowanie w edukacji, Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej, warszawa 2012

Frank Visser, Ken Wilber. Pasja My┼Ťlenia, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2013

Ewolucja

Yuval Noah Harari, Sapiens. Od zwierz─ůt do bog├│w, Wydawnictwo Literackie, Warszawa 2018

Yuval Noah Harari, 21 Lekcji na XXI Wiek, Wydawnictwo Literackie, Warszawa 2018

Jonathan Haidt, Prawy umysł. Dlaczego dobrych ludzi dzieli religia i polityka, Smak Słowa, Sopot 2014.

Przyw├│dztwo i zarz─ůdzanie

Don Edward Beck, Christopher C. Cowan, Spiral Dynamics. Mastering Values, Leadership, and Change, Blackwell 2016

Daniel Goleman, Richard Boyatzis, Naturalne przyw├│dztwo, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2003

David Rooke, Wiliam Torbet, Siedem przemian Lidera, tłumaczenie Jarosław Holwek, http://www.wilber.pl/zastosowania/siedem-przemian-lidera

Frederic Laloux, Pracowa─ç Inaczej, Wydawnictwo Studio EMKA, Warszawa 2015

Tony Schwartz, Taka praca nie ma sensu, Wydawnictwo MT Biznes, Warszawa 2012

Jaros┼éaw Holwek, W poszukiwaniu pracy idealnej, Miesi─Öcznik Benefit, cz─Ö┼Ť─ç 1: https://tiny.pl/tq9wf , cz─Ö┼Ť─ç 2: https://tiny.pl/tq9w8

Rozw├│j osobisty

Ken Wilber, Terry Patten, Adam Leonard, Marco Morelli, Integral Life Practice, Integral Books 2008

Daniel Goleman, Inteligencja Emocjonalna, Wydawnictwo Media Rodzina 2015

Cindy Wigglesworth, The Twenty One  Skills of  Spiritual Intelligence, SerlectBooks, New York 2014